Ενώ οι πρόσφατες χιονοπτώσεις στη Θεσπρωτία ανέδειξαν  την αδυναμία, την έλλειψη συντονισμού  και την ανεπάρκεια των μηχανισμών της Πολιτικής Προστασίας που υπάγονται στην Περιφέρεια Ηπείρου, λίγες μόλις ημέρες νωρίτερα ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης με ένα απαράδεκτο και προκλητικό  έγγραφο, «τίναξε στον αέρα» την όποια  πρόθεση συνεργασίας μεταξύ των αυτοδιοικητικών Φορέων του νομού.

Το «τροπάριο» σταματά σήμερα

Συγκεκριμένα, σε  εξαιρετικά επείγον (για ποιόν άραγε λόγο;) έγγραφό του προς τους Δημάρχους και τις Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων – το οποίο  ζήτησε να διαβαστεί  για ενημέρωση  σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια, όπως οι Μητροπολίτες   ζητούν να διαβαστούν στις Εκκλησίες τα μηνύματά τους – αναφέρει ότι «επειδή στον ίδιο προσωπικά φτάνουν αιτήματα παραπόνων και καταγγελίες για ρέματα που δημιουργούν πλημυρικές καταστάσεις και προβλήματα από τον μη καθαρισμό τους, σας γνωρίζω ότι τα ρέματα είναι αποκλειστικής ευθύνης των τριών Δήμων».

Τέλος, αφού δηλώνει ότι «μέχρι σήμερα έχουμε προβεί σε πλείστους καθαρισμούς, παρά το ότι δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές μας, αλλά απορρέει από την ευθύνη έναντι των πολιτών», ολοκληρώνει το  έγγραφό του  με την απίστευτη… φράση: «Επίσης, το τροπάριο από ορισμένους, ότι δεν είναι ευθύνη μας αλλά της Περιφερειακής Ενότητας σταματά σήμερα»!

Είναι φανερό ότι οι παλαιοκομματικές αυτές νοοτροπίες που αναδεικνύουν αλαζονεία, αμετροέπεια και αυταρχισμό,  δεν συνάδουν με το κλίμα συνεργασίας και  συναντίληψης που πρέπει να χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ των Φορέων της Αυτοδιοίκησης για  το καλό των πολιτών τους. Γιατί, στο κάτω- κάτω, εκείνο που ενδιαφέρει τους πολίτες δεν είναι  ο  μικροπολιτικός ανταγωνισμός  μεταξύ των αιρετών της Αυτοδιοίκησης, ούτε η επίρριψη  των ευθυνών από τον «Άννα στον Καϊάφα» αλλά η επίλυση και η  αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, ιδιαίτερα στην δύσκολη αυτή περίοδο που διανύει η πατρίδα μας…

Σε κάθε πάντως περίπτωση, όπως έχει αναδείξει η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ σε προηγούμενα φύλλα της,  ο αντιπλημμυρικός σχεδιασμός σε τοπικό επίπεδο αποτελεί σύμφωνα με την εθνική και  κοινοτική νομοθεσία ευθύνη των Περιφερειών και επίσης,  βασική αρχή στη  διαχείριση των τοπικών θεμάτων  είναι αυτή της επικουρικότητας, σύμφωνα με την οποία οι Περιφέρειες οφείλουν να συνεργάζονται με τους Δήμους όταν οι τελευταίοι δε διαθέτουν τα κατάλληλα μηχανήματα έργων για τον καθαρισμό για παράδειγμα των ρεμάτων.

Αντί αυτού, η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας έχει μετατρέψει την Πολιτική Προστασία,  μέσω  των απευθείας αναθέσεων, σε μηχανισμό ψηφοθηρίας και ρουσφετιών, χωρίς καμία, ως όφειλε,  ενημέρωση και συνεργασία με τις αντίστοιχες Δημοτικές Αρχές. Όταν λοιπόν, όπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε  αντίδραση για αυτές τις πρακτικές, ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας βγήκε και από πάνω και σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση  «εκεί που μας χρώσταγε… μας πήρε  και το βόδι»!

Η μάχη του αποχιονισμού χάθηκε

Εν τω μεταξύ, οι  χιονοπτώσεις στη Θεσπρωτία – ακόμη και στην Ηγουμενίτσα μετά από 20 περίπου χρόνια- παρά τη μικρή ένταση και χρονική τους διάρκεια,  δημιούργησαν μια σειρά από προβλήματα στις επικοινωνίες, την ύδρευση και κυρίως στο εθνικό, επαρχιακό και δημοτικό οδικό δίκτυο, με αποτέλεσμα να κλείσουν σχολεία και να εμποδιστούν οι εργαζόμενοι στις μετακινήσεις τους, ενώ το αποκορύφωμα ήταν ο  αποκλεισμός του Νοσοκομείου Φιλιατών.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι η Περιφέρεια δεν διέθετε στη Θεσπρωτία επαρκείς ποσότητες αλατιού με τη δικαιολογία ότι τα φαινόμενα ήταν ακραία και ότι έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα αλατιού από τις αλυκές Μεσολογγίου… Πέραν όμως του γεγονότος ότι τα  φαινόμενα ήταν έκτακτα αλλά όχι ακραία, η Περιφέρεια Ηπείρου θα έπρεπε να γνωρίζει ότι  «το διοικείν εστί προβλέπειν» και ότι  αποκλειστικό καθήκον της Πολιτικής Προστασίας  είναι να  προετοιμάζεται για  την αντιμετώπιση των έκτακτων  και ακραίων καταστάσεων.

Η πραγματικότητα είναι,  ότι παρά τις προσπάθειες δημιουργίας εντυπώσεων, η  μάχη  του αποχιονισμού χάθηκε αφού εκείνο που καταγράφηκε ήταν ο ελλιπής και  καθυστερημένος αποχιονισμός ή η παντελής απουσία μηχανημάτων σε κρίσιμες περιοχές. Για μια ακόμη φορά η διαχείριση της κακοκαιρίας έδειξε ανικανότητα και ολιγωρία!!!