Το 2018 εξελίσσεται μια κρίσιμη χρονιά για την Ευρώπη και την πατρίδα μας.
Ιδιαίτερα για την πατρίδα μας τα στοιχήματα είναι πολλά και μεγάλα.
Από τα εθνικά μας ζητήματα όπως της Μακεδονίας και των σχέσεών μας με την Αλβανία, μέχρι την ολοκλήρωση των μνημονίων και τη διευθέτηση του υπέρογκου δημόσιου χρέους.
Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ FREE PRESS συνεχίζει – κλείνοντας το καλοκαίρι του 2018 την τρίτη της χρονιά- την έκδοσή της, με τις μικρές της δυνάμεις.
Μοναδική μας φιλοδοξία να λέμε την αλήθεια που κάποιοι άλλοι λόγω σκοπιμοτήτων παραποιούν ή αποκρύπτουν.
Και όπως είναι φυσικό, σ’ αυτή μας την προσπάθεια δεχόμαστε επιθέσεις που τελευταία γίνονται πιο στοχευμένες και ποιο έντονες…
Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε πρόσωπα. Δεν έχουν σημασία τα πρόσωπα. Σημασία έχουν οι «αρρωστημένες» νοοτροπίες…
Μικρόψυχοι άνθρωποι, που αποκτούν ύφος σκαρφαλώνοντας στις καρέκλες της εξουσίας και του καθωσπρεπισμού.
Βολεμένοι απαιτητικοί που φθονούν τους πάντες και τα πάντα και που προτιμούν να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα και ο ίδιος ο γείτονας, από το να χαραμίσουν κάτι από τη βαρετή ζωή τους για να είναι η ζωή όλων μας καλύτερη.
Γραφικές φιγούρες του παρελθόντος.
Υπολείμματα αντιδραστικών απόψεων, που προσπαθούν να μετατρέψουν τον παραλογισμό τους σε πολιτική άποψη.
Άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν την αγωνία των συμπατριωτών τους για να κρατηθούν σε θέσεις ευθύνης, χωρίς να προσφέρουν τίποτα μα τίποτα απολύτως στο κοινό καλό.
Πολιτικοί που ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτούλη τους, κλαίγοντας υποκριτικά και ψεύτικα στον πόνο των συνανθρώπων τους και χτυπώντας τις γριούλες στην πλάτη για να καλύψουν την ανεπάρκειά τους.
Πολιτικάντηδες που παραμύθιαζαν και παραμυθιάζουν τον κοσμάκη με ερωτήσεις στη Βουλή γιατί βγήκε από το κοτέτσι ο κόκορας της κυρα- Γιώργαινας…
Και που αντί να ησυχάσουν με αξιοπρέπεια στη λήθη, ανακατεύονται σε όλα και προσπαθούν να επιστρέψουν στα πράγματα μέσω μετάλλαξης…
Σηκώνονται μικροπρεπείς στα πόδια τους, για να δείξουν εμάς με το δάχτυλό τους και βάζοντας μπροστά άλλους.
Γιατί οι ίδιοι, όταν κακολογούν, κρύβονται πίσω από άλλους…
Μέχρι τώρα σιωπούσαμε, για να δώσουμε «τόπο στην οργή» και για μα μην επιστρέφουμε στο παρελθόν.
Αρκετά προβλήματα υπάρχουν σήμερα.
Από δω και πέρα, αυτές οι νοοτροπίες θα παίρνουν τις απαντήσεις τους.
Γιατί η απειλή του «λαϊκισμού χωρίς όρια» και του «πολιτικού τσαρλατανισμού», δεν είναι το ποιος θα πάει στις περισσότερες κηδείες και ποιος θα κλάψει περισσότερο, αλλά το σούρσιμο του φιδιού ανάμεσα στους θάμνους και το θρόισμα που κάνει το μίσος καθώς χαϊδεύει τα αυτιά των ανθρώπων, που είναι απογοητευμένοι από την πολύχρονη και παρατεταμένη κρίση.
Ο «λαϊκισμός χωρίς όρια» και ο «πολιτικός τσαρλατανισμός», προσφέρουν δυστυχώς ρεαλιστική εναλλακτική.
Μπορεί να κερδίσουν εκλογές και να πλήξουν θεσμούς, πράγμα που έγινε στη Θεσπρωτία.
Μπορεί ακόμη να διαδοθούν σαν μολυσματική ασθένεια και να μεταλλάξουν ακόμα και τους αντιπάλους τους.
Η αντιμετώπισή τους αποτελεί τη μεγαλύτερη και δυσκολότερη πρόκληση για τη φιλελεύθερη δημοκρατία, στις αρχές του 21ου αιώνα.
Ας έχουμε τα μάτια στραμμένα σε όσα συμβαίνουν γύρω μας, για να κάνουμε καλύτερο τον εαυτό μας!