Ο κ. Παντελής Κυπριανός κατάγεται από τη Νέα Σελεύκεια και είναι  καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών.

Στις εκλογές του  Ιανουαρίου του 2015 επιχείρησε να κατέβει με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σαν υποψήφιος βουλευτής στη Θεσπρωτία αλλά η προσπάθεια δεν απέδωσε… Ποτέ βέβαια δεν είναι αργά..

Στην κληρωτίδα για τη σημαία

Στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, με αφορμή την κλήρωση για τη σημαία στα Δημοτικά Σχολεία, ανέβασε πριν λίγες ημέρες το παρακάτω κείμενο:

«Σε τούτη τη χώρα δεν λέμε να σοβαρευτούμε. Σήμερα όλοι ασχολούνται με την επιλογή σημαιοφόρου. Κυρίαρχο στοιχείο της παιδαγωγικής του 19ου αιώνα ήταν η λεγόμενη ανταμοιβή.

Ευτυχώς σήμερα κανένας παιδαγωγός δεν σκέφτεται έτσι. Ούτε αριστεία ούτε αρλούμπες για τα παιδιά του δημοτικού. Το πρόβλημα είναι η παρέλαση. Ευτυχώς δεν υπάρχει πουθενά στη Δύση.

Μας έμεινε κουσούρι από το Μεταξά. Και έκτοτε τσακωνόμαστε για τη σημαία. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο/η σημαιοφόρος έπρεπε να είναι «αρτιμελής και να έχει παράστημα».

Ευτυχώς το ΠΑΣΟΚ το αποδυνάμωσε γιατί η ανοησία πάει παρέα με τις κάθε είδους διακρίσεις. Καιρός είναι να σταματήσει τελείως η φαρσοκωμωδία. Στόχος του σχολείου είναι τα παιδιά να μάθουν να σκέφτονται για να βρουν το δρόμο τους».

 

Όλα καλά λοιπόν καμωμένα για τον  καθηγητή, που διδάσκει του δασκάλους πώς να διδάσκουν τα παιδιά μας…

Δεν αποκαλύπτει όμως ο  ότι η κλήρωση για τη σημαία  είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Το σχέδιο εκθεμελίωσης παραδόσεων δεκαετιών είναι  που ενδιαφέρει την κυβέρνηση της Αριστεράς και τις απόψεις αυτές υιοθετούν δυστυχώς  ο ίδιος και πολλοί άλλοι  στον πανεπιστημιακό χώρο…

 

Η  νοοτροπία της «ήσσονος προσπάθειας»

Να ξεκαθαρίσουμε ότι σαν ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ δεν έχουμε κάτι προσωπικό μαζί του. Είναι όμως  πανεπιστημιακός δάσκαλος, εμπιστευόμαστε στα χέρια του τα παιδιά μας και γι’ αυτό θα υποστεί την κριτική.

Γιατί έρχεται ο κ. Κυπριανός  και καταργεί τον πήχη, καταργεί την ανταμοιβή, καταργεί τον ανταγωνισμό, καταργεί την αριστεία.

Ώστε να «περνάνε» οι πάντες… Από κάτω!

Ώστε να εξισώνονται, οι ικανοί με τους τεμπέληδες, οι προκομμένοι με τους ανεπρόκοπους, οι φιλότιμοι με τα λαμόγια, οι δημιουργοί με τους συνδικαλιστές που δεν έχουν ποτέ δουλέψει στη ζωή τους, οι άριστοι με τους κοπανατζήδες.

Αυτή είναι η ολέθρια και πνευματοκτόνα νοοτροπία της «ήσσονος προσπάθειας»! Παλαιότερα κατάργησαν την αριστεία.

Τώρα  καταργούν  και την «ανταμοιβή». Δεν κατάλαβαν ποτέ τους, ότι  ό «ανταγωνισμός» -με αρχές βέβαια-  είναι που βάζει συνεχώς στους ανθρώπους τον πήχη «λίγο ψηλότερα».

Και η «ανταμοιβή» είναι η επιβράβευση για όσους ξεπερνούν συνεχώς τον πήχη. Και πάνε ακόμα ψηλότερα!

Κι αυτό που ανεβάζει τους ανθρώπους και τα έθνη είναι ακριβώς ο ανταγωνισμός και η αριστεία.

 Αντίθετα, η «ισοπέδωση όλων προς τα κάτω», δηλαδή η «ήσσων προσπάθεια» είναι που οδηγεί  στη στασιμότητα, στη μιζέρια και την υποταγή.

 Όταν ο ικανός και ο άξιος δεν έχει κίνητρο να ξεχωρίσει, όταν ο εργατικός δεν έχει κίνητρο να δουλέψει παραπάνω, τότε η ευημερία όλων θα πληγεί. Αλλά και η Ελευθερία όλων!

 Γιατί θα επικρατήσουν οι χειρότεροι, οι πιο φαύλοι, αυτοί που με πλάγια μέσα προσπαθούν, όχι να πάνε οι ίδιοι «λίγο ψηλότερα», αλλά να ρίξουν όλους τους άλλους πολύ χαμηλότερα για να «ξεχωρίσουν» οι ίδιοι…

Για  πολλές δεκαετίες, ο Ελληνισμός έδειχνε ένα φοβερό δυναμισμό, γιατί η Παιδεία μας λειτουργούσε ως μηχανισμός κοινωνικής ανόδου.

Τα παιδιά όλων των κοινωνικών τάξεων,  είχαν την ευκαιρία να δουλέψουν, να μορφωθούν και να ανέβουν κοινωνικά.

Η ίδια ευκαιρία δόθηκε και στον κ. Κυπριανό, παρότι ο πατέρας του ήταν ένας ράφτης στη Νέα Σελεύκεια (προς τιμήν του βέβαια).

Όλοι προσπαθούσαν.

Και κάποιοι – οι καλύτεροι, οι αξιότεροι, οι πιο εργατικοί – κατάφερναν να διακριθούν. Αλλά έτσι όλη η κοινωνία, ανέβαινε «λίγο ψηλότερα»…

Δημιουργούν απάτριδες

Αληθινή κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι μόνο η «αναδιανομή πλούτου» αλλά και  η ευκαιρία όλων να ανέβουν λίγο – ή πολύ – ψηλότερα!

Κι ήλθε η «πρώτη φορά Αριστερά»  και άρχισαν να υπονομεύουν  την αριστεία και τον ανταγωνισμό.

Το μείζον, όμως,  σ’ αυτή την υπόθεση με τη σημαία, είναι το μήνυμα που εκπέμπει η κυβέρνηση της Αριστεράς και οι ιδεολογικοί της αβανταδόροι σαν τον συγκεκριμένο  καθηγητή της Παιδαγωγικής.

Ένα μήνυμα που λέει «ξεχάστε τις παραδόσεις, είναι αναχρονιστικά ζητήματα που δεν έχουν κανένα νόημα».

Επίσης, λέει στους νέους της Ελλάδας «δεν έγινε και τίποτε με τα εθνικά σύμβολα, χαλαρώστε δεν είναι ανάγκη ούτε τον εθνικό ύμνο να γνωρίζετε».

Πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη και μηδενιστική άποψη που απομακρύνει τη νεολαία από το έθνος, από την πατρίδα.

 Δημιουργεί ανθρώπους απολιτίκ και ταυτόχρονα απάτριδες.

 Ισοπεδώνει τα πάντα, ρίχνει φυσικά και ηθικά σύνορα και τελικά… «τα κάνει όλα μια ιδεολογική σούπα».