ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡΙΑΔΝΗ

Κρύβεται πίσω από την βουλευτικń ασυλία

Όπως είναι γνωστό, σε φυλάκιση 10 μηνών καταδικάσθηκε πρόσφατα ο δημοσιογράφος και εκδότης Βαγγέλης Μάστορας από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσπρωτίας, ως ηθικός αυτουργός για το αδίκημα της απιστίας σε βάρος της πρώην Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσπρωτίας. Από την προκαταρκτική εξέταση που προηγήθηκε και είχε διενεργηθεί μετά από εισαγγελική παραγγελία, είχε προκύψει ότι «ο τωρινός βουλευτής της ΝΔ Βασίλης Γιόγιακας με την ιδιότητα του τότε Νομάρχη Θεσπρωτίας, από κοινού με τον Βαγγέλη Μάστορα και σε πλήρη συνεννόηση και συνεργασία, κατά τρόπο που ο ένας αποδεχόταν πλήρως τις πράξεις του άλλου, με γνώση τους ζημίωσαν τα ταμειακά διαθέσιμα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης αποδίδοντας ο πρώτος στον δεύτερο, το χρηματικό ωφέλημα των 14.000 ευρώ για προσωπική χρήση του δευτέρου και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο…».

Συγκεκριμένα, ο τότε Νομάρχης, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές του 2010 στις οποίες ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Ηγουμενίτσας, χρηματοδότησε με το παραπάνω ποσό τον τότε Δήμαρχο Σαγιάδας Βαγγέλη Μάστορα για να εκδώσει το βιβλίο «Πολυπολιτισμική Ήπειρος-Αλλοδαποί – Οικονομικοί Μετανάστες (1990-2010). Για τη χρηματοδότηση χρησιμοποιήθηκε το τέχνασμα του Κέντρο Πρόληψης «Αριάδνη». Τα χρήματα δηλαδή δόθηκαν στην «Αριάδνη» και από αυτήν παραδόθηκαν στον Βαγγέλη Μάστορα και το τυπογραφείο «ΤΥΠΟΡΓΑΝΩΣΗ» και σαν αντιστάθμισμα ο συγγραφέας ανέλαβε την υποχρέωση να παραδώσει στην «Αριάδνη» 900 αντίτυπα από το συγκεκριμένο βιβλίο.

Η εφημερίδα μας, στο φύλλο του Δεκεμβρίου 2015, είχε κατ’ αποκλειστικότητα αποκαλύψει ότι ελάχιστα από αυτά τα αντίτυπα είχαν πωληθεί για λογαριασμό της «Αριάδνης» και ότι τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται ακόμη παρατημένα και παραπεταμένα στους διαδρόμους του πρώην Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας, όπου στεγάζεται το Κέντρο Πρόληψης, αφού τα μεταγενέστερα Διοικητικά του Συμβούλια αρνήθηκαν να αναλάβουν την πώλησή τους με δεδομένο ότι το βιβλίο δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τους σκοπούς της «Αριάδνης».

Υπάρχει θέμα με τον Γιόγιακα

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ είχε επίσης αναφερθεί στο πολιτικό σκάνδαλο που προκύπτει σε σχέση με την υπόθεση «Αριάδνη», αφού ο φυσικός αυτουργός και πραγματικός υπεύθυνος αυτής της παράνομης και δια της πλαγίας οδού χρηματοδότησης, ο βουλευτής Βασίλης Γιόγιακας, δεν διώκεται αλλά παραμένει κρυμμένος πίσω από τη βουλευτική ασυλία που η Βουλή παρατύπως του χορήγησε τον περσυνό Αύγουστο. Η καταδίκη του ηθικού αυτουργού Βαγγέλη Μάστορα δημιουργεί επομένως εκ των πραγμάτων σοβαρό πολιτικό και ηθικό θέμα, καθώς, για το ίδιο αδίκημα, ασκήθηκε δίωξη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο ηθικός αυτουργός ενώ ο φυσικός αυτουργός Γιόγιακας απολαμβάνει τα βουλευτικά του προνόμια. Διώχθηκε δηλαδή και καταδικάστηκε αυτός που έλαβε τα χρήματα και δεν διώκεται ο βασικός υπαίτιος, αυτός που έδωσε παράνομα τα χρήματα του Δημοσίου σε γνώση του ότι τέτοιου είδους χρηματοδότηση δε συνάδει με την αποστολή της Αυτοδιοίκησης!

Αν παραμένει ακόμη κάποιο ίχνος αξιοπιστίας προς τους πολιτικούς και τα κόμματα, εξανεμίζεται δυστυχώς και αυτό σιγά -σιγά με πράξεις όπως η άρνηση της Βουλής να άρει την ασυλία του Γιόγιακα στην υπόθεση «Αριάδνη». Επιβεβαιώνεται έτσι για ακόμη μια φορά ότι το πολιτικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του πολλά υποσχόμενου πριν γίνει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έχει δημιουργήσει ένα πλέγμα κομματοκρατίας σε όλες τις εκφράσεις της δημόσιας εξουσίας. Ένα πλέγμα που προασπίζει το στενά νοούμενο κομματικό συμφέρον, θωρακίζοντας και εξασφαλίζοντας την ατιμωρησία των παρανομιών του με νόμους όπως ο «περί ευθύνης Υπουργών» του 2003 και η βουλευτική ασυλία.

Η λογική ότι πρέπει να προστατεύονται οι βουλευτές από τους κακόβουλους δικομανείς, και επομένως όλες οι προτάσεις άρσης ασυλίας πρέπει να απορρίπτονται a priori, οδηγεί σε νομικά και πολιτικά εκτρώματα, όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οι βουλευτές πρέπει να προστατεύονται από τους κακόβουλους δικομανείς, κανείς δεν μπορεί να πει όχι. Εδώ όμως δεν έχουμε κάποιον κακόβουλο δικομανή που κινήθηκε δικαστικά κατά του Γιόγιακα αλλά τον ίδιο τον Εισαγγελέα Θεσπρωτίας που ζήτησε, μετά από αυτεπάγγελτη προκαταρκτική εξέταση, να ασκηθεί ποινική δίωξη για απιστία κατά του βουλευτή της ΝΔ και το κυριότερο, πρόκειται για ένα αδίκημα που δεν συντελέστηκε στη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας, αλλά όταν δεν ήταν βουλευτής.

Τον «κάλυψαν» για πράξη που τέλεσε πριν γίνει βουλευτής

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗΗ υπόθεση «Αριάδνη» αναδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο την ανεπάρκεια του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου για την ασυλία των βουλευτών καθώς και την έλλειψη αποφασιστικότητας και βούλησης από το πολιτικό σύστημα να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη διαφθορά και την παρανομία μέσα στις τάξεις του!
Ο θεσμός της βουλευτικής ασυλίας αφορά στην προστασία του κύρους του πολιτεύματος -στην κοινοβουλευτική του διάσταση- από καταχρηστικές μηνύσεις ή ακόμα και “προσβλητικές” δικαστικές αποφάσεις που θα οδηγούσαν στην φυλακή τους βουλευτές. Γι’ αυτό, τίθεται ως “φίλτρο” η απόφαση του Σώματος των βουλευτών. Ωστόσο, για τις πράξεις που τέλεσε κάποιος πριν λάβει τη βουλευτική ιδιότητα, αμφισβητείται σοβαρά κατά πόσον ο σκοπός προστασίας του κύρους του πολιτεύματος υπηρετείται από τη βουλευτική ασυλία. Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί μάλιστα δύο φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), επειδή η άκαμπτη εφαρμογή του θεσμού της βουλευτικής ασυλίας οδήγησε σε παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης σε Δικαστήριο, όπως το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Συγκεκριμένα, στην πρόσφατη απόφαση «Συγγελίδης κατά Ελλάδος», το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η ασυλία πρέπει να αφορά πράξεις που συνδέονται με την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων. Αναφέρει χαρακτηριστικά:«46. Σε σχέση με αυτό, το Δικαστήριο σημειώνει πως, αν ερμηνευθεί σωστά στα πλαίσια του Άρθρου 6.1, το Άρθρο 62 του Συντάγματος της Ελλάδας επιτρέπει στη Βουλή των Ελλήνων να αρνείται τη χορήγηση άδειας για ποινική δίωξη μόνο όταν οι ενέργειες στις οποίες βασίζεται η δίωξη έχουν εμφανή σχέση με τα βουλευτικά καθήκοντα.»

Εξάλλου, η ίδια η Νέα Δημοκρατία, στην πρόταση για την αναθεώρηση του Συντάγματος που παρουσίασε το 2012 ο πρώην Πρόεδρός της Αντώνης Σαμαράς, είχε μεταξύ άλλων προτείνει «την αλλαγή της διάταξης που αφορά την ασυλία των βουλευτών, η οποία στο εξής θα περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην άσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων». Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία, που δεσμεύθηκε ότι θα αλλάξει το Σύνταγμα για να μην προστατεύονται οι βουλευτές για αδικήματα που συντελέστηκαν εκτός κοινοβουλευτικής τους θητείας, ήλθε και «κάλυψε» τον Γιόγιακα, για να αποδείξει για ακόμη μια φορά την αφερεγγυότητά της, που είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο οι πολίτες δεν μπορούν ακόμη να την εμπιστευθούν!

Δεν πήγε ούτε για μάρτυρας!

Ο πολιτικός «τσαρλατανισμός» και η πολιτική «μικρότητα» του Γιόγιακα προκειμένου να αποφύγει την καταδίκη του, αναδεικνύονται στη συγκεκριμένη περίπτωση από δύο γεγονότα. Το πρώτο, ότι δεν ζήτησε ο ίδιος κατά τη συζήτηση στη Βουλή την άρση της ασυλίας του, όπως κάνουν σε ανάλογες περιπτώσεις, έστω και προσχηματικά, άλλοι βουλευτές, προκειμένου η Δικαιοσύνη να επιτελέσει το έργο της, αλλά εξυπηρετήθηκε από την αμφίβολης σκοπιμότητας, όπως αναλύσαμε προηγουμένως, απόφαση της Βουλής, την οποία προφανώς παραπλάνησε ισχυριζόμενος ότι τον καταδιώκουν πολιτικοί του αντίπαλοι.

Το δεύτερο, ότι γνωρίζοντας την ενοχή και τη μεγάλη πιθανότητα καταδίκης του –τον ενημέρωσε προφανώς η ομάδα των δικηγόρων που χρησιμοποιεί- δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο για μάρτυρας υπεράσπισης του Β. Μάστορα, αφήνοντας τον εκδότη- δημοσιογράφο έκθετο να προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του ως ηθικού αυτουργού, απόντος του φυσικού αυτουργού…. Επέλεξε έτσι να περισώσει τον εαυτό του, αφήνοντας στην τύχη του τον άνθρωπο που χρησιμοποιούσε τα τελευταία χρόνια προκειμένου να προωθήσει τις πολιτικές του επιδιώξεις και να αποκατασταθεί ηθικά στην κοινή γνώμη!

Η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας

Υπάρχουν πολιτικοί που δεν πιστεύουν στο κράτος δικαίου, δηλαδή στην αρχή ότι όλοι είμαστε ίσοι ενώπιον του νόμου. Έτσι, έχουμε το φαινόμενο, ένας διαχειριστής ΕΠΕ ή διευθύνων σύμβουλος ΑΕ να είναι υπόλογος στη Δικαιοσύνη για την παραμικρή παράλειψη προσαρμογής στη θολούρα της φορολογικής ή ασφαλιστικής νομοθεσίας, με δρακόντειες ποινές για παραβάσεις εξ αμελείας, ενώ πολιτικοί, οι οποίοι διαχειρίζονται χρηματικά ποσά που δεν τους ανήκουν, προστατεύονται από τη βουλευτική ασυλία.

Σε άλλες χώρες δεν συμβαίνουν παρόμοια φαινόμενα. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν υπάρχει ούτε βουλευτική ασυλία, ούτε νόμος περί ευθύνης υπουργών. Όλοι υπόκεινται στη Δικαιοσύνη εξίσου. Η παραμικρή εικασία οδηγεί σε δικαστική ή διοικητική έρευνα και, αν προκύψουν ενδείξεις, σε άσκηση ποινικής δίωξης. Η βασική ιδέα είναι απλή, και υπάρχει ήδη στο ελληνικό Σύνταγμα. Όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Όλα ερευνώνται. Και όποιος κλέβει, πηγαίνει φυλακή.

Ιδιαίτερη όμως είναι και η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας. Πως είναι δυνατόν να ανέχεται έναν «πολιτικό» σαν τον Γιόγιακα στις τάξεις της; Τα πρόσφατα γεγονότα με το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, το συνέδριο και τις εσωκομματικές εκλογές, ίσως οδηγήσουν και σε κάτι καλό. Να συνειδητοποιήσουν στη Συγγρού ότι πάνω απ΄όλα είναι η Ελλάδα και όχι το κόμμα, η εξουσιομανία και το κυνήγι της καρέκλας. Να καθαρίσει η ΝΔ, εδώ και τώρα, ώστε να μπορέσει να δημιουργήσει την ελπίδα, πως υπάρχει… ελπίδα για την πατρίδα μας.